Zapraszamy do dyskusji na temat spotkania bożonarodzeniowego 2009.

Wczoraj, w składzie Hania-Kasia, Krys Dobrodziej, Szyman wybraliśmy się do nowego baru wietnamskiego Toan Pho, który mieści się w Warszawie, przy ul. Chmielnej 5/7.

Lokal jest prowadzony przez rodzinę, która wcześniej prowadziła bar na błoniach Stadionu Dziesięciolecia. Krys Dobrodziej dobrze zarządził – wybranie się do Toan Pho okazało się strzałem w dzisiątkę. Spróbowaliśmy nowych potraw i najedliśmy się do syta za nieduże pieniądze. Kto nie bywał w barkach wietnamskich na Jarmarku Europa, musi koniecznie wybrać się do baru przy Chmielną – można tam spróbować potraw, jakich nie zało się dotychczas, o co niełatwo w Warszawie, bo powstaje niewiele miejsc z oryginalną kuchnią innych narodów. W Toan Pho dania smakują zupełnie inaczej niż w większości barów wietnamskich nastawionych na polskich konsumentów.

Porcje są duże i sycące, a ceny potraw oscylują wokół kwoty 15 zł. W zasadzie do najedzenia się wystarczyłoby w zupełności jedno danie, ale z łakomstwa i chęci poznania nowych smaków zamówiliśmy po dwa.

Skusiłam się na zupę z kurczaka (14 zł). Dostałam solidną porcję gorącej zupy – bulion z kawałkami cienko pokrojonego kurczaka, dużą ilością zieleniny, m. in. kolendry i makaronu ryżowego (wstążki). Zupa bardzo smaczna i pożywna, problem był jedynie ze zjedzeniem makaronu, bo był on długi (nie tną go tam na mniejsze kawałki), więc trzeba było próbować różnych technik jedzenia – nawijania na widelec jak spaghetti, wyławiania pałaczekami, wciągania ustami itp. Lepiej nie wybierać się tam w eleganckim ubraniu, bo można je szybko zabrudzić w trakcie jedzenia wietnamskich dań.

W menu są do wyboru zupy z różnymi dodatkami – oprócz kurczaka także z wołowiną, kaczką, rybą – ceny 13 – 15 zł. Rewelacyjna okazała się zupa rybna z dodatkiem kawałków karpia smażonego na chrupko, którą zamówił Szyman.

Zamówiłam także naleśniki sojowe (15 zł). To danie nie okazało się dobrym wyborem – wietnamskie naleśniki w niczym nie przypominają naszych. Myślałam, że będzie to coś podobnego do sajgonek, jednakże bardzo się zdziwiłam, gdy podano mi danie – odbiegało ono znacząco od mojego wyobrażenia o nim. Naleśniki wyglądały tak, jakby papier ryżowy namoczono w gorącej wodzie – na talerzu leżały kupki masy sojowej z dodatkiem drobnych kawałków grzybów. Na wierzchu ułożono kawałki czegoś dziwnego, co wyglądało jak mielonka i miało nijaki smak. Całość była posypana zieleniną i smażonym na chrupko, pokrojonym na plasterki czoskiem. Do dania podano w oddzielnej misce słodko-kwaśny płyn, w którym należało maczać naleśniki. Z całego dania najbardziej smakował mi czosnek – reszta nieszczególna. Raczej nie polecam tego dania, inne są o wiele lepsze.

Krys Dobrodziej zamówił sałatkę z wołowiną – składała się ona z warstwy makaronu na spodzie, kolejna wartwa to zielenina i kiełki, następna to kawałki wołowiny, a na wierzchu smażony czosnek. Sałatka bardzo smaczna, a porcja duża.

Szyman skusił się jeszcze na danie z wołowiny, natomiast Krystow zamówił na koniec porcję sajgonek (5 szt., 10 zł), które zdegustowaliśmy wspólnie. Sajgonki bardzo smaczne, świeżutkie, chrupiące, podane z surówką z kapusty i marchewki.

To miejsce z pewnością dołączy do listy mopich ulubionych lokali, w których można zjeść na szybko coś smacznego. Już mnie ciągnie, aby wybrać się tam ponownie i spróbować jeszcze innych dań.

Po kolacji w Toan Pho wybraliśmy się jeszcze na piwo do Bierhalle, gdzie Szyman na wstępnie zrobił kelnerce mały egzamin z wiedzy o piwie. Pani zdała go celująco, odpowiadając bezbłędnie na pytania naszego eksperta od piwa. Zaproponowała nam bezpłatną degustację – podała każdemu z nas po trochu każdego z serwowanych w lokalu piw i dopiero po degustacji zdecydowaliśmy się, które piwo chcemy zamówić.

Podsumowując, bardzo udane spotkanie, mimo że tym razem spotkaliśmy się tylko w trzyosobowym gronie. W kilkuletniej historii spotkań naszej grupy niewiele było lokali, z których wychodziliśmy tak najedzeni, na dodatek za nieduże pieniądze. Śmiało możemy polecić ten lokal wszystkim amatorom kuchni azjatyckiej – warto tam pójść.

Zapraszam do dyskusji na temat spotkania oliwkowego w listopadzie 2009. Macie jakieś pomysły? Czy chcecie, abyśmy wybrali się do restauracji w pierwszy poniedziałek miesiąca, czyli 2-go listopada? A może zorganizowalibyśmy sobie spotkanie domowe lub wspólny wyjazd w długi weekend?

Warszawscy Oliwkowicze czynnie uczestniczą w życiu kulturalnym stolicy. Zapraszamy do podawania w komentarzach do tego tematu informacji o bieżących wydarzeniach w Warszawie.

Zapraszamy do dyskusji na temat zorganizowania spotkania oliwkowego w dn. 17.10.2009.

Wczoraj odbyło się spotkanie Oliwkowiczów w nowej restauracji meksykańskiej “Frida”, która mieści się przy ul. Nowy Świat 34.
Restaurację można po krótce scharakteryzować nastąpująco: wystrój wnętrza na wysokim poziomie, sprawna, szybka obługa, jedzenie poniżej przeciętnej, więc pod względem kulinarnym jesteśmy rozczarowani. Przy płaceniu rachunku niespodzianką była pozycja 50 zł za serwis czyli ok. 10% wartości zamówienia – niespodzianką dlatego, że nie było żadnej wzmianki w karcie, że napiwek jest doliczany automatycznie.
Poziom kulinarny zdecydowanie do podwyższenia – lokalizacja przy najdroższej ulicy w Polsce zobowiązuje do wyższego niż obecny, bo jak na razie smak potraw nie zachęca do ponownych odwiedzin.

Dodatki do dań - śmietana, salsa, guacamole

Bulion meksykański (16 zł)

Bulion meksykański “Pozole” z warzywami, kurczakiem i awokado prezentował się okazale i był jednym z niewielu dań, które zebrały pochwały.

Zestaw przekąsek dla dwojga (32 zł)

W opisie zestawu przekąsek dla dwojga (“Wszystkie nasze najlepsze przekąski i coś jeszcze”) oszukują – jak widać na zdjęciu wszystkie przekąski to faktycznie dwie przękąski (2 paluszki z kurczaka i quesadillas z serem – 4 małe kawałki) plus coś jeszcze czyli ziemniaki i oliwki. Skromny ten zestaw jak za cenę 32 zł. Należy dodać, że w karcie było więcej przekąsek niż dwie (ziemniaki i oliwki traktujemy jako dodatek), więc wszystkie na pewno nie znalazły się w zestawie.

Burrito z wieprzowiną (34 zł)

Burrito brakowało meksykańskiego smaku, a na sałacie można było wyczuć ziarenka piasku.

Opinia Xfenixa:

“TOTALNA PORAŻKA. najkrócej, to może by kucharz
udał się na senatorską i po prostu popróbował, jak
się pichci tex-mex. ja zamówiłem burritos. jadłem różne, ale takiego w życiu przedtem nie widziałem.
zawiniety jak krokiecik, z obu stron sic! ? w farszu
brak cebuli, czosnku, chili nie mówiąc o śladowych ilościach mięsa. do tego totalny brak, ale to dosłownie
brak przypraw jakichkolwiek. za to zapieczone na kamień, że nijak ani ugryźć, ani widelcem, zero soli, zero pikantności, zero jakichkolwiek przypraw. dotego najtańszy ryż, ziarna tak połamane, że początkowo myślałem, że to kasza. no i sałata,
tak zapiaszczona, że aż zgrzytało w zębach.”

Żeberka (36 zł)

Żeberka były w miarę smaczne, ale dało się wyczuć, że zostały przyrządzone kilka godzin wcześniej, a może nawet poprzedniego dnia (niektóre kawałki wysuszone) i tylko lekko podgrzane przed podaniem. Podobnie ziemniaki, które na dodatek były twarde. Danie pod względem smaku podratował trochę sos BBQ.

Zapiekanka wegetariańska (19 zł)

Zapiekanka wegetariańska z bakłażana, szpinaku i sera mozzarella była mdła w smaku. Bakłażan, który według opisu w menu miał być grillowany, smakował jak surowy.

Opinia Xfenixa:

“lidzia
za to zamówiła berenjene con queso. sytuacja
podobna. na dnie zapiekanki surowe plastry
bakłażana, jak były surowe tak i zostały (miały
być grilowane), potem cała kopa szpinaku, a jakże
też źle umyty i z piaskiem, a na górze żółty mdły
zapieczony ser. zero doprawienia, zero przypraw,
żadnych smaczków. po prostu chciało sie rz…
dopiero po posoleniu i popieprzeniu (nnych
przypraw na stanie nie mieli) jako tako dało się
zjeść. w sumie to chyba w kuchni nie mają pojęcia, jak wygląda kuchnia tex-mex. w skali
10 punktowej daję góra 2 punkty. niestety muszę
się przyznać Frida = pomyłka. nikomu nie polecę
tej restauracji, tym bardziej, że na koniec przy
płaceniu, dowiadujemy się o 10 % dodatku. wcześniej nie będąc o tym poinformowani.”

Zestaw tex mex dla 2 osób (59 zł)

Opinia Black Mamby:

“Faktycznie, bez rewelacji.
Zamówiliśmy talerz różnych przekąsek (ziemniaki z serem, oliwki, tortille z serem i paluszki kurczakowe -coś a’la miniaturowe de volaille, a do tego deep z avocado, gęsta śmietana i guacamole z pomidorów). Z tego najbardziej (mnie i Tan) smakowało nam pomidorowe guacamole, któremu ostrość nadawał czosnek, a aromat pietruszka i kolendra. Na drugie danie też był mix – tym razem skrzydełka, żeberka, kolby kukurydzy i znowu ziemniaki z serem. Wszystko przyzwoite, żeberka z gotowy sosem BBQ, ale ładnie odchodzące od kości i przyrumienione. Podobnie ze skrzydełkami. Kolby kukurydzy ciekawie zamarynowane w miodzie i upieczone na grillu. Ogólnie bez wielkiego “wow” jeśli chodzi o jedzenie – ziemniaki z serem przygotowywane wcześniej i jedynie podgrzewane przed podaniem, poza tym są dodawane do wszystkiego, dań główny oraz wszelakich mixów. Mogli by zmienić ten składnik, wiedząc że zamawiane są obydwa miksy, a goście chcą spróbować jak najwięcej “specjałów”.
Bardzo podobało mi się wnętrze. Dużo obrazów a’la Frida Kahlo no i oryginalne łazienki z bajecznie kolorowej, ludycznej ceramiki. Obsługa też moim zdaniem ok. Pani bardzo się starała, dania dostaliśmy stosunkowo szybko, pomogła też przy rozpoznawaniu nazw potraw na rachunku oraz zdradziła przepis na kukurydzę.
Moim zdaniem klimat super, jedzenie do poprawki, ale liczy się i tak to, że mogliśmy się spotkać w większym niż zazwyczaj gronie, z czego niezmiernie się ucieszyłam.”

Danie z piersi kurczaka (28 zł)

Pierś kurczaka nadziewana szpinakiem i serem w sosie z suszonych pomidorów jest jednym z niewielu dań w menu Fridy, które można polecić.

Opinia Andyka:

“Ja naprawdę na swój talerz nie mogę narzekać. Wszystko było o.k. Nawet bakłażan był należycie zgrilowany i bardzo smaczny sosik z suszonych pomidorów. Nie zawsze musi być wszystko bez zastrzeżeń. Myślę, że na tym między innymi, polega nasza “wędrówka” po knajpach. Rozpoznajemy, raz jest o.k., a raz nie. Trudno, zawsze to jakieś doświadczenie i jakieś ryzyko. Najważniejsze, że wszyscy zdrowi… mam nadzieję.
Zdecydowanie za to jestem przeciw 10 %-tom.
50 zł to wcale nie zła sumka, można zjeść całkiem przyzwoite danie.”

W skali dziesięciopunktowej za jedzenie przyznajemy restauracji Frida 2 punkty. Ładny wystrój niestety nie ratuje tego miejsca – do restauracji idzie się przede wszystkim po to, aby dobrze zjeść.

Zapraszamy do dyskusji na temat planów Oliwkowiczów na październik 2009.

menu restauracji Buddha

Wczoraj spotkaliśmy się w gronie oliwkowym w restauracji indyjskiej Buddha, przy Nowym Świecie 23. Obecni byli: Andykowa, Andyk, Black Mamba, Hania-Kasia, Krystow i Lucy.

Przekonałam się, że warto dać restauracji drugą szansę – wszyscy byliśmy usatysfakcjonowani smakiem potraw.

Nowością w restauracji Buddha jest to, że jako czekadełko podawane są tam teraz małe samosy z pikantnym nadzieniem warzywnym oraz sosami – miętowym i słodko-kwaśnym (wcześniej podawano kruche placki).

samosa

Ja i Andyk skusiliśmy się na danie o nazwie “chilli chicken” – były to delikatne kawałki kurczaka w sosie z dodatkiem chilli, cebuli, papryki i sosu sojowego.

kurczak w sosie chilli

Andykowa zamówiła panir w sosie szpinakowym – bardzo smaczny. Krys skusił się na krewetki w ostrym sosie.

jagnięcina

Lucy i Black Mamba zamówiły jagnięcinę w dwóch różnych sosach.

jagnięcina w sosie

Nacięłam się, zamawiając “zieloną sałatkę indyjską”. Okazało się, że były to różne warzywa pokrojone w plastry, ułożone na talerzu, bez żadnych przypraw ani sosu. Dowiedziałam się, co prawda, jak wygląda i smakuje “sałatka” indyjska, ale nie była ona wyrafinowana pod względem smaku.

zielona sałatka indyjska

Jako dodatek do potraw zamówiliśmy placki w różnych wersjach.

Pod koniec miałam niemiłą przygodę – naszło mnie, aby rozgryźć kawałek czegoś zielonego, co pływało w sosie – myślałam, że to dymka. Po rozgryzieniu okazało się, ze to bardzo ostre, zielone chilli. Oj piekło – potrzebne było długie płukanie ust zimną wodą w toalecie i przepijanie zimnym piwem. Uratował mnie anyż, który został podany po posiłku dla odświeżenia smaku. Po zjedzeniu ziarenek anyżu pieczenie ust momentalnie ustało.

ziarenka anyżu

Pod względem smaku potraw byliśmy zadowoleni z odwiedzenia restauracji Buddha. Minusem było natomiast długie oczekiwanie na dania główne – podano nam je po ok. 50 minutach od zamówienia. Poza tym, dla grup powyżej 4 osób doliczany jest obligatoryjny napiwek w wysokosci 10% wartości rachunku. Było też trochę zamieszania przy płaceniu rachunku, gdyż wydawało się nam, że podano nam i doliczono do rachunku więcej chlebków niż zamówiliśmy – prawdopodobnie kelnerka błędnie przyjęła zamówienie.

Zapraszam do dyskusji na temat planów Oliwkowiczów na wrzesień 2009. Co robimy? Czy aktualny jest wyjazd na dorsze? Czy też organizujemy coś na miejscu?

Jakie macie propozycje na spotkanie sierpniowe? Czy spotkamy się tym razem w restauracji? Pierwszy poniedziałek miesiąca wypada 3-go sierpnia.